Leerzaam weekend
De eerste wereldbekerwedstrijd van afgelopen weekeinde was tevens mijn eerste wedstrijd van dit jaar. Na een goede winter, waarin ik sterker ben geworden, een betere techniek heb aangeleerd én een groter peddelblad heb genomen, vielen de resultaten toch een beetje tegen. In tegenstelling tot voorgaande jaren zat ik dit jaar namelijk niet in een finale. Hoe kan het nu dat, ondanks deze verbeteringen, resultaten zijn uitgebleven?
Omdat het behalen van een nominatie voor de Olympische Spelen mijn voornaamste doel is, moet mijn vorm bij het WK in augustus op zijn hoogste punt zijn. Mijn trainingsschema zit daarom ook op deze manier in elkaar. Hoe dichter het WK in de buurt komt, hoe meer ik op snelheid ga trainen. Daarom was deze wedstrijd een soort test voor het hele team.
De bedoeling was om te kijken of wij de techniek ook kunnen toepassen in de wedstrijd. Ik moet toegeven dat ik daar bij de eerste serie erg veel moeite mee had. Ik was vooral bezig met mijn tegenstanders en vergat daardoor aan mijn techniek te denken. Ik wilde veel te snel gaan en na ongeveer 300 meter (van de 500 meter) was ik helemaal verzuurd.
Volgens mijn coach is het soms beter om een stapje terug te nemen om daarna een sprong vooruit te maken. In de halve finale ging het al een stuk beter. Ik voer iets rustiger en daardoor voelde de techniek goed. Helaas was het niet snel genoeg voor een finaleplek, maar ik had de opdracht van mijn coach wel goed uitgevoerd. De les van dit weekeinde is dat ik nu vooral in mijzelf, mijn coach en het trainingsschema moet geloven. Dan komt de Olympische nominatie vanzelf een stuk dichterbij.