Helaas....

..het is mij afgelopen weekend niet gelukt om een top 10 notering te halen bij de wereldbeker in Poznan. Het is daarom helaas niet meer mogelijk voor mij om naar de Spelen te gaan. Ik baal er echt van, want ik heb er veel voor gedaan. Maar dat is sport. De prestaties die ik neerzette dit jaar, een Olympische A Finale EK (sinds 1992 geen Nederlandse man geweest die dat heeft gehaald), een PR/NR op de 1000 en een 10e plek op wereldbeker wedstrijd, waren misschien niet genoeg voor de Spelen, maar ik ben er erg trots op.
Ook heb ik nu eindelijk geroken aan hoe het is om bij die wereldtop te komen. In de afgelopen 1,5 jaar heb ik veel geleerd van mijn bondscoach Krassi Ivanov. Hij heeft mij geleerd om echt hard en diep te trainen, en het beste uit mij zelf te halen. Helaas is een samenwerking van 1,5 jaar te kort om echt alles er al uit te kunnen halen. Helemaal in het achterhoofd dat de jaren voor Krassi het Nederlandse vlakwaterkano niveau laag was. Hopelijk valt het kano varen in Nederland niet terug naar dat niveau, en kan ik en het Nederlandse team de komende 4 jaar trainen met het niveau wat er nu is en hoger....

Nu zijn er ook nog andere mensen die mij de afgelopen jaar of jaren gesteund of geholpen hebben. Als eerste wil ik (http://www.kajak.nl/| Arend Bloem) bedanken voor zijn sponsoring van de beste boten. Mijn fysio, (http://www.gezondplus.nl| Rick Menick) die er altijd stond als ik hem nodig had. Mijn mental coach (http://www.sport-gek.nl| Edith Rozendaal), visualiseren is echt een sterk hulpmiddel. Mijn voedingsadviseur (http://www.sportvoedingsadvies.nl| Peter Res), goed eten is belangrijk. De Johan Cruijff University voor het ondersteunen van mij in mijn studie en sport. Mijn trainingsmaatjes niet vergeten: Niels, Ruud en Tobias. En als belangrijkste wil ik mijn familie en vrienden bedanken die mij altijd steunde.

Nu komt er voor mij een periode van rust aan, en eindelijk sinds 2001 weer een vakantie. Na deze rust is het kijken wat de komende 4 jaar mij gaat brengen.